ظلم پذیری امربه منکرونهی ازمعروف

زمانی که خواص جامعه و به پیروی ازانان عوام جامعه دیگرنسبت به زشتی های حاکم ستمگر حساسیت نشان ندهندوجوراوراگردان نهند انگاه مصداق کلام امام می شوند که میفرماید:

گوییچونان پیکر های بی روح و روح های بدون جسم میشوندمانندعبادت کنندگانی بدون صلاحیت وبازرگانان بدون سود تجارت بیدارانی خفته و حاضران غایب از صحنه و ان هنگام است که حاکم ظلم مسلط میگرددودران زمان از میان امت اسلام خارج وبرراه گمراهی می ایستدواین تصویرجامعه ظلم پذیراست.